Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/2182 K.2022/2940

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 09/09/2020 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30/11/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 03/03/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacılar istinaf talebinde bulunmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 15/02/2022 tarihinde istinaf başvurusunun reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 352. maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 03/03/2022 tarihli ek kararı ile davacılar vekilinin 28/02/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 15/02/2022 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 352. maddesi gereğince kesin olarak onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 352. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 03/03/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.