Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/2577 K.2023/3540

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının maliki olduğu 1491 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binanın giriş katındaki dükkan ile birinci katındaki bağımsız bölüme hiçbir hukuki hakka dayanmadan müdahalede bulunduğunu belirterek, davalının mevcut müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ve yargılama sırasındaki beyanında; davacının davalının babası olduğunu, dava konusu taşınmazın davalı tarafından kullanılmadığını, davalının kullanımı bıraktıktan sonra davacının rızası ile davalının kardeşi Mehmet’in burayı kullandığını, vergi kaydının kendi üzerinde kalmasını istediklerinden kapattırmadığını, daireyi ise kimsenin kullanmadığını, boş olarak durduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ''verilen kesin süreye rağmen davacı tarafın delil ve tanık listesi sunmadığı, toplanan delillerden davalının dava konusu taşınmaza dava tarihi itibariyle mevcut ve devam eden bir müdahalesinin bulunmadığı, davalı tanığı ...'ın dava konusu bağımsız bölümleri kendisinin kullandığına dair beyanı ve davacı asilin tanığın beyanlarına bir diyeceğinin olmadığını belirtmesi de göz önünde bulundurulduğunda davalıya husumet yöneltilmeyeceği'' gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; önceki beyanları aynen tekrar ederek, dava konusu yerin vergi kaydının davalı adına olduğunu, davalının yaptığı faydalı masrafları talep ettiğini, davalının fiili kullanımının dosya kapsamı ile sabit olduğunu, davalının kardeşi dava dışı Mehmet'in davalının yanında sigortalı olarak çalıştığını, beyanlarının doğru olmadığını, davacı ve davalı arasında yapılan protokolun mahkeme kararı ile kira kontratı sayıldığını, daha sonra feshedildiğini, davalının uyuşmazlık konusu dükkanı tahliye etmediğini ve anahtarını teslim etmediğinden haksız işgalci konumunda olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasına karar verilmesi talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ''davalı tanığı Mehmet ile davacının duruşma sırasındaki beyanları dikkate alındığında, her ne kadar pastaneye ait ruhsat, davalı üzerine kayıtlı ise de söz konusu pastanenin fiilen tanık ... tarafından kullanıldığı anlaşıldığından, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığı'' gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/(1)-b-1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayanan el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci ve “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

2.Türk Medeni Kanunu'nun 683 üncü maddesinde, "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebilir" hükmüne yer verilmiştir.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,