Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/5886 K.2022/7537

Taraflar arasındaki ecrimisil davasının mahkemece kısmen kabulüne karar verildiği, bu karara karşı taraf vekillerinin istinaf kanun yoluna başvurduğu, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun miktar itibariyle kesin olduğundan başvuru dilekçelerinin reddine karar verilmesi neticesinde verilen hükmün davacılar vekilince temyiz edildiği, Dairemizce 11/01/2022 tarihli, 2021/ 8472 Esas-2022/301 Karar sayılı ilam ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince Dairemiz kararına karşı direnme kararı verilmiştir. Direnme kararına ilişkin dava dosyası 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa eklenen Geçici 4. maddesinin 1. fıkrası uyarınca Dairemize gönderilmiştir. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar vekili, tarafların 456 Ada 7 parsel sayılı taşınmazın ½ payında iştirak halinde malik olduklarını, taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını, davacılara taşınmazın tamamının kullanılmasından dolayı ödeme yapılmadığını bu sebeple 2014-2018 yılları için ecrimisil hesaplanarak davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Tekirdağ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi 13/04/2021 tarihli kararında, davanın kısmen kabulü ile 2015 yılı için 606,52 TL, 2016 yılı için 1.333,61 TL, 2017 yılı için 1.539,85 TL, 2018 yılı için 2.040,71 TL olmak üzere toplam 5.520,69 TL ecrimisil tazminatının belirtilen yılların sonundan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara tapu kaydındaki ve buna dayanak bilirkişi raporlarında payları nispetinde ödenmesine karar verilmiştir.

Taraf vekilleri, istinaf yoluna başvurmaları üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi, 06/10/2021 tarihli kararında mahkemece belirlenen ecrimisil bedelinin istinaf kesinlik sınırı altında kaldığını gerekçe göstererek davacılar vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuru dilekçelerinin reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesinin kararına kararına karşı, davacı vekilince temyiz talebinde bulunulmuş olup.

Dairemizin, 11.01.2022 tarih, 2021/8472 Esas, 2022/301 Karar sayılı ilamıyla "...Mahkemece hüküm altına alınan ecrimisil bedeli her ne kadar karar tarihindeki istinaf sınırının altında kalsa da, davacı taraf belirlenen ecrimisil bedelini kabul etmeyerek, yargılama aşamasında harçlandırdığı ve istinaf sınırının üzerinde kalan toplam 29.717,00 TL ecrimisil bedeli üzerinden kanun yoluna başvurduğundan; davacıların bu talepleri nazara alınmadan, Kanunun 341. madde hükmü eksik ve hatalı değerlendirilerek,

hüküm altına alınan ecrimisil bedeli gerekçe gösterilerek istinaf kanun yoluna ilişkin dilekçenin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir...’’ gerekçesiyle bölge adliye mahkemesi hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamımıza karşı bölge adliye mahkemesince direnme kararı verilerek davacılar vekili ile davalı vekilinin istinaf başvuruları miktar itibariyle kesin olduğundan başvuru dilekçelerinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Kanunun 373. maddesinin 5. fıkrası uyarınca Yargıtay hukuk daireleri tarafından verilen bozma kararları üzerine "İlk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesi kararında direnirse, bu kararın temyiz edilmesi durumunda inceleme, kararına direnilen dairece yapılır. Direnme kararı öncelikle incelenir. Daire, direnme kararını yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderir." düzenlemesi uyarınca yapılan inceleme sonucunda.

Dairemiz bozma kararında; her ne kadar ecrimisil bedelinin istinaf sınırı altında kaldığından bahisle bölge adliye mahkemesi hükmünün bozulması gerektiği yönünde karar verilmiş ise de, bu kez yapılan inceleme sonucunda ecrimisil davalarında her bir mirasçı kendi hissesine düşen alacağı isteyebileceğinden eldeki davada ise mahkemece hüküm altına alınan ve reddedilen ecrimisil bedeli davacıların payları göz önüne alındığından her bir davacı için kesinlik sınırının altına kaldığı anlaşıldığından mahkeme gerekçesinin yerinde olduğu değerlendirilmiş ve bozma kararımızın yanılgılı değerlendirmelere dayandığı,

başka bir ifadeyle mahkemenin direnme kararının yerinde olduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararının onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.