Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2022/886 K.2023/2194

Taraflar arasındaki tenkis ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar murisi ...'nun 12.01.2016 tarihinde vefat ettiğini, ilk eşi Şerife Doydu ile olan evliliğinden ..., ..., ikinci evliliği ...'dan müşterek çocukları...,...,, ... olmak üzere murisin beş çocuğu bulunduğunu, murisin vefatından önce ... ve ...'dan mal kaçırmak kastı ile ikinci eşi ...'ya 31.05.1989 tarihinde Konya ili, Ilgın ilçesi, ....

Mahallesi ,,,,, Mevki 1007 ada 140 parselde kayıtlı 3 katlı, 4 daireli apartman nitelikli taşınmazını devrettiğini, davacıların bu durumu 13.03.2017 tarihinde öğrendiğini, murisin saklı paylarını aşan miktarda tasarrufta bulunduğunu, murisin yaptığı tasarrufların tenkise tabi tutularak davacıların yasal miras paylarının 3/20 oranı üzerinden miras taksimi yapılarak adlarına tesciline karar verilmesini, olmadığı takdirde bedellerinin ödenmesini,

dava konusu taşınmazın kira geliri ile birlikte 1994 yılında.....'dan alınan dükkan nitelikli taşınmazın davacıların payları oranında tenkise tabi tutulması ve ölüm tarihinden itibaren geçen sürede taşınmazların ecrimisil bedellerinin murisin ölümü itibariyle yasal faizi ile beraber davacılara ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıların murisin sağlığında bağış yapıldığını bildiklerini, davacı ...'ın bu tarihte davalı murisle birlikte oturduğunu, haberinin olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, süre yönünden davanın reddi gerektiğini, murisin bağış tarihinde henüz 44 yaşında olduğunu, ölümü ve mirası düşünecek yaşta olmadığını, murisin ilk eşinin ölümü nedeniyle 2 ve 6 yaşında iki çocuğu ile dul kaldığını, murisin yaptığı annelikten dolayı minnet borcu ifa etmek için birlikte yaptırmış oldukları evi davalıya bağış yaptığını, dava konusu taşınmazın yapımında davalının da katkısının olduğunu,

dava konusu taşınmazda 4 daire olduğunu, bir dairesinde murisin ailesi ile birlikte oturduğunu, diğer üç dairenin kiraya verildiğini, davalının kira gelirlerinden birikim yaparak dava konusu dükkanı satın aldığını, murisin saklı pay ihlal kastı olmadığından davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tanık beyanları dikkate alındığında davacıların devir olayını yani saklı paylarının zedelendiğini en geç 19.01.2016 tarihi itibariyle bildikleri, dava tarihinin 03.04.2017 olduğu göz önüne alındığında tenkis davası için 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçmiş olduğu kanaatine varılarak tenkis davasının reddine, davacıların dava konusu taşınmaz hakkında da ecrimisil bedeli talep etme hakları olmadığı gerekçesiyle bu talep yönünden redde ilişkin hüküm kurulmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmediğini, murisin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla söz konusu taşınmazı devrettiğini ve tapu kayıtlarının iptal edilerek müvekkillerin adına da miras payları oranında tescilini istediklerini, saklı paylarının zedelendiğini öğrendikleri tarihin hatalı değerlendirildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava dilekçesinin talep bölümünde sadece tenkis yönünden dava olduğunu, bir muvazaa gerekçesiyle veya başka bir sebeble tapu iptali talebi olmadığını, bu sebeple istinaf dilekçesinde iddia edilen talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması iddiasının yersiz olduğunu, murisin 12.01.2016 tarihinde vefat ettiğini, davanın 10.04.2017 tarihinde açıldığını, davalı tanıklarının davacıların bağışın yapıldığını çok önceden bildiklerini söylediklerini,

davacıların istinaf dilekçelerinde öğrenmeyi mirasçılık belgesi alınması tarihine hasretmelerinin kanunun amacına aykırı olduğunu, davacıların mirasçı olduklarını ve bağışın yapıldığını bildiklerini, saklı paya tecavüz olup olmadığının bir hesap sonucu ortaya çıkacağını, kanunun amacının bağışın yapıldığının bilinmesi olduğunu, dolayısıyla davacıların hak düşürücü sürenin geçmediğine dair istinaf gerekçelerinin yersiz olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın reddi kararın eksik incelemeye ve hatalı değerlendirmeye dayalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 17, 507, 508, 560, 575 inci maddeleri,

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,