Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1017 K.2024/1279

Taraflar arasındaki muhdesatın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların murisine ait olan dava konusu 2 ada 5 parsel No.lu taşınmaz üzerinde bulunan 2 katlı ev ve ahırların 1981 yılından bu yana değişik tarihlerde müvekkili tarafından inşa edildiğini, evin özellikle üst katının ince işçiliği, kapı, dolap, tavan, taban ve ahşap işleri olmak üzere tüm işçiliklerinin müvekkili tarafından yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu muhdesatın murislerinin katkısı ve isteğiyle inşa ettirildiğini, davacının taşınmazı fiilen kullanması nedeniyle küçük tamirat, dolap, kapı, pencere gibi zaruri ihtiyaçları yaptırmış veya tamir ettirmiş olabileceğini, fakat 2 katlı ev ve ahırların tümden davacının yaptırmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... duruşma beyanında, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 25.05.2021 tarihli ve 2010/286 Esas, 2021/220 Karar sayılı kararıyla; iddianın ispat edilemediği olması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda, mahkemece olay hakkında bilgisi bulunmayan tanık ifadelerine dayanılarak hüküm kurulduğunu, gerekçeli kararda davacı tarafından yapılan yapıların sadece faydalı ve zorunlu masraflar kapsamında olduğunun belirtildiğini, dava konusu taşınmazın 2 nci katının da kaba inşaatının ve ince işçiliğinin davacı tarafından yaptırıldığını, taşınmazın giriş katında davacının yaptığı iyileştirici nitelikteki giderler olmasa idi şu an dava konusu olan bir evden bahsetmenin de mümkün olmayacağını, davacının katkıları ile dava konusu taşınmazın birinci katın muhdesat anlamını kazandığını,

davacının taşınmazda yaptığı bakım ve onarım masrafları sayılmadığında yapının değersiz bir yığını teşkil edeceğini, ayrıca davacı aleyhine nispi vekalet ücretine hükmedilmesinin de hatalı olduğunu, reddedilen davalarda maktu vekalet ücretine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece yapılan keşif, toplanan deliller ve tanık beyanları uyarınca çekişmeli 2 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin ispatlanamamış olmasına, bakım ve onarım işleri, ince işçilik ve iyileştirici giderler gibi kalemlerin muhdesat niteliğinde bulunmadığının ve sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davasının konu olabileceğinin anlaşılmış olmasına, göre mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf başvurusunda ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 684 üncü, 718 inci, 724 üncü, 728 inci, 729 uncu ve 1012 nci maddeleri, Tapu Sicili Tüzüğü'nün 60 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,