Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1114 K.2024/1149

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; paydaşı olduğu 859 ada 39 parsel sayılı taşınmazda bulunan otelin, fiili taksim sonucu davalılarla ortak kullanımlarına bırakıldığını, davalıların oteli tek başına kullandıklarını ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili; haksız işgalci olmadıklarını, davacı şirketin rızası ile taşınmazı kullandıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20/03/2014 tarihli ve 2013/51 Esas, 2014/139 Karar sayılı kararı ile; el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 20/03/2014 tarihli kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 11.10.2016 tarihli ve 2014/13953 Esas, 2016/9313 Karar sayılı kararıyla; davacının payına yönelik müdahalenin men'ine dair karar verilmesinde kural olarak bir isabetsizlik olmadığı, ecrimisil yönünden davacının ibraz ettiği 03.07.2009 tarihli ihtarnamenin davalılara tebliğ edilip edilmediğinin araştırılması, tebliğ tarihi veya ihtarda tanınan süre varsa öngörülen tarihten itibaren ecrimisil hesabı yapılması gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1. Mahkemenin 01/03/2022 tarihli celsesinde el atmanın önlenmesi talebi tefrik edilerek yukarıda esas ve karar sayısı belirtilen dosyaya kaydedilmiştir.

2. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu taşınmazın cebri icra yoluyla devrinin yapılmış olduğu, mülkiyetin bu şekilde yargılama devam ederken ortadan kalktığı gerekçesiyle açılan davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 80,70 TL eksik harcın davacıdan alınarak Hazineye irad kaydına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, gider avansından kalan bakiyesinin talebi halinde davacıya iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 9.200,00 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; mahkemenin yargılama giderlerine yanlış hükmettiğini, yatırılan nispi harcın taraflarına iade edilmediğini, başlangıçtaki haklılık durumuna göre davacı tarafa nispi vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın davacının kusur nedeniyle konusuz kaldığını, davacı lehine vekalet ücreti hükmedilmemesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 331 inci maddesi.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi.

3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 6 ncı maddesi.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince; somut olayda, mahkemece el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin kısmen kabulüne dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince el atmanın önlenmesi kararının verilmesinde isabetsizlik olmadığı belirtilerek ecrimisil yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine yapılan yargılamada, el atmanın önlenmesi talebi yönünden davanın tefrik edilmesine karar verilmiş, ecrimisil yönünden verilen kısmen kabul kararı ise Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Eldeki davada, talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru ise de harç ve yargılama giderlerine doğru hükmedilmemiştir.

6100 sayılı Kanun'un 331 inci maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 6 ncı maddesi doğrultusunda başlangıçtaki haklılık durumuna göre harcı yatırılan değer üzerinden davacı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi, davalılardan alınması gereken maktu harç mahsup edildikten sonra yargılama sırasında yatırılan nispi harcın davacı tarafa iade edilmesi, yargılama giderlerinin de davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3. Sağlıklı bir temyiz incelemesi yapılabilmesi için hükme esas alınan deliller ile dava evrakının eksiksiz olması, işlem sırasına göre belli bir düzen içinde bulunması gerekmektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğinin 48/11. maddesinde; "Kanun yoluna başvurulan dava veya işler, görevli daire doğru bir şekilde belirlendikten sonra kanun yolu formu ve dizi pusulası UYAP üzerinden hazırlanarak ilgili mercie gönderilir." hükmüne yer verilmiştir. 06.08.2015 tarihinde yürürlüğe giren Bölge Adliye Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 208/11. maddesinde de aynı düzenleme yer almaktadır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesinde öngörülen, “davanın makul süre içinde görülmesi” kavramının zorunlu içeriğinden birisi de dosyaların temyiz incelemesi için süresinde ve eksiksiz biçimde Yargıtay’a gönderilmesidir. Bu nedenle hem iç hukuk açısından hem de Türkiye’nin tarafı olduğu uluslararası sözleşmeler bakımından uyuşmazlığın kesin hükümle sonuçlanmasına kadar geçen tüm süreçlerin titizlikle ve hızlı bir şekilde gerçekleştirilmesi bu işle görevli olanların sorumluluğu altındadır.

HMK'nın geçici 3/1. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan HUMK'nın 433/3. maddesi hükmü gereği Yargıtaya gönderilecek dosyaların ve eklerinin dizi listesinin hazırlanması zorunludur. Bu nedenle temyiz edilen dosyalar ve ekli dosyalar dizi pusulası ile Yargıtaya gönderilmeli ve anılan kanun hükmünün uygulanmasında gerekli özen gösterilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,