Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/1928 K.2023/2918

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davacılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkilleri ile davalının paydaş maliki olduğu 110 ada 48 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından 18 yıldır tek başına kullanıldığını ileri sürerek, paya vaki el atmanın önlenmesini ve geriye dönük 5 yıl için ecrimisilin tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacı gösterilen ...’un vekâletnamesi sunulmamış olduğundan dilekçesinin kabul edilemeyeceğini, diğer davacı ...’nin 16.09.2007 tarihinde ölmüş olduğunu, ayrıca davacıların davanın açıldığı tarihte dava konusu taşınmaz üzerinde kayden pay sahibi olmadıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.05.2020 tarih ve 2007/50 Esas, 2010/71 Karar sayılı kararıyla, davacı tarafın Çayıralan Asliye Hukuk Mahkemesinin 1999/48 Esas sayılı dosyada verilen hüküm ile taşınmazda hükmen pay sahibi olduğunu iddia etmesine karşın, ilgili hüküm kesinleşmemiş iken eldeki davanın açılmış olduğu, dava tarihi itibarıyla davalının dava konusu taşınmazın tam pay ile maliki olduğu, malik olan kimsenin kendi taşınmazına el atmasının mümkün olmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 08.11.2010 tarih ve 2010/10159 Esas, 2010/11736 Karar sayılı kararıyla; dava konusu yer davalı adına kayıtlı iken Çayıralan Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/74 Esas ve 2006/114 Karar sayılı hükmü ile 1/4’er payın davacılar adına tesciline karar verildiği, hükmün 09.07.2007 tarihinde kesinleştiği, bu hükmün kurucu değil bildirici nitelikte olduğu, dava tarihinde sicil kaydının İbrahim üzerine olması neticeye etkili olmadığı,

bu nedenle tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda delillerinin toplanarak işin esasının incelenmesi gerektiği, ayrıca 29.04.2008 tarihli celsede davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği hâlde hükümle Mustafa hakkındaki davanın reddine karar verilmiş olmasının da isabetsiz olduğu belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu parsele el atma bulunmadığı anlaşıldığından, Lütfiye mirasçısı olan davacılar yönünden davanın reddine, davacı ... yönünden ise, davanın açıldığı tarihte dosyada vekâletname bulunmadığının anlaşılması üzerine vekile vekâletname ibrazı için verilen kesin süre içerisinde vekâletname ibraz edilmediğinden 29.04.2008 tarihli celsede davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşıldığından, davacı ... yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyizinde, mahkemenin redde ilişkin belirttiği gerekçenin dava dilekçesinde ileri sürdüğü talepten tamamen bağımsız olduğunu, davanın, davalının dava konusu parseli tek başına kullandığı iddiası ile açılmış olup komşu parsel ile ilgisi bulunmadığını, ayrıca ... hakkında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, paydaşlar arasında el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyi niyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacılar vekilinin aşağıdaki ikinci bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece her ne kadar ... mirasçıları olan davacılar yönünden davanın reddine ilişkin hüküm kurulmuş ise de, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Dosyanın incelenmesinde, davacı tarafın dava dilekçesinde dava konusu 110 ada 48 parsel sayılı taşınmazın tamamını davalının tek başına kullandığını ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunduğu ancak, davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, davalı taraf da cevap dilekçesinde tanıklarını bildirmiş olduğu hâlde, mahkemece taşınmazın kullanım durumu araştırılmaksızın, yalnızca komşu 49 parsel ile dava konusu 48 parselin sınır ihlâli olup olmadığı üzerinde durulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece; iddia ve savunma çerçevesinde, taraf tanıklarının taşınmaz başında dinlenmesi, bu suretle davalının dava konusu edilen taşınmazı kısmen ya da tamamen kullanıp kullanmadığının, tarafların paydaş olduğu da gözetilerek, taşınmaz üzerinde davacıların kullanabileceği bir alan bulunup bulunmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği hâlde, iddia ve savunma çerçevesinde tarafların delilleri toplanmadan, tarafların tanıkları dinlenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

VI. KARAR

Yukarıda "3.2" nci bentte açıklanan sebeplerle; 1. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2. "3.1" inci bentte açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,