Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/253 K.2024/602

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacı banka ile davalı ... arasında imzalanan kredi sözleşmeleri uyarınca ilgiliye krediler kullandırıldığı, davalı tarafından kullanılan kredilerin vadesinde ödenmemesi sebebi ile kredilerin teminatında bulunan, davacı banka lehine ipotekli ve dava dışı ... adına kayıtlı Tokat ili, Merkez ilçesi, ...

Mahallesi, 564 ada 144 parselde kayıtlı 3 üncü kat, 3 No.lu bağımsız bölüm çatı katlı mesken niteliğindeki taşınmazın, vefa hakkı ile davacı bankaya devredildiği, davacı banka adına 31.10.2018 tarihinde tescilinin yapıldığı, dava konusu taşınmazın, taraflar arasında belirlenen süre içerisinde davalı tarafından satın alınmadığı, düzenlenen protokolde; davalıya vefa hakkı kullanması için 12 ay süre tanındığı, bu süre içerisinde vefa hakkını kullanmadığı,

buna rağmen, davalının taşınmazı haksız olarak kullanmaya devam ettiğini ve bunun karşılığında bir bedel ödemediğini, taşınmazı tahliye etmediğini, davacı bankanın mülkiyetine geçen taşınmazın tahliyesi ve kullanım bedeli için davalıya Noterden ihtarname keşide edildiği, dava konusu taşınmaz üzerindeki haksız müdahelenin kaldırılarak taşınmazın tahliyesine ve davacı bankaya teslimine, 15.000,00 TL kullanım bedeli ile ayrıca ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 02.12.2019 tarihinden itibaren aylık 1.250,00 TL işgal tazminatının vade/taksit tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu daireye ilişkin dava dışı üçüncü kişi ...'ın 01.11.2019 tarihinde daireyi boşaltacağına dair düzenleme şeklinde tahliye taahhütnamesi verdiği, 12 ay boyunca taşınmazın bedelsiz olarak kullanılmasına davacı tarafça muvafakat edildiği, 12 aylık sürenin dolduğu tarihten sonra noterden gönderilen ihtarnamenin 02.12.2019 tarihinde tebliğ edildiği, ihtarnamede 31.10.2019 tarihinden itibaren 15 gün de tahliye için süre verildiği, bu sürenin ihtarnamenin çekildiği tarihten önce olduğu,

dolayısıyla davalının ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 02.12.2019 tarihinden dava tarihi olan 03.02.2020 tarihleri arasında davalının kötü niyetli kabul edildiği gerekçesiyle ecrimisil talebinin kısmen kabulüne, el atmanın önlenmesi davası yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle: Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, taraflar arasında imzalanan protokol hükümleri incelenmeksizin karar verildiği, davalı tarafa protokol ile 12 aylık geri alım hakkı tanındığı, süre dolmasına rağmen dava konusu taşınmaza ilişkin geri alım hakkının kullanılmadığı gibi tahliye taahhütnamesine rağmen taşınmazın tahliye edilmediğini, İlk Derece Mahkemesince verilen kısmen kabul kararının gerekçelendirilmediğini, dava konusu alacağın esasında kredi ilişkisinden kaynaklanmakta olup harçtan muaf olunduğunu, bilirkişi raporuna itirazının dikkate alınmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenlerle temyiz yoluna başvurarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 683 ve 995 inci maddesi.

2. 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 11 inci maddesi ile 6219 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesinde; "Sermayesindeki kamu payı %50’nin altına düşünceye kadar, kredi alacaklarının tahsili amacıyla Banka tarafından açılmış veya açılacak dava veya takiplerde 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 2 nci, 23 üncü ve 29 uncu maddeleri ile 30/6/1934 tarihli ve 2548 sayılı Ceza Evleriyle Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1 inci maddesi Banka hakkında uygulanmaz. Bankanın her türlü ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinde teminat şartı aranmaz." düzenlemesi mevcuttur.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Her ne kadar davacı vekili, kamu bankalarının harçtan muaf olduğu itirazında bulunmuş ise de, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 11 inci maddesi ile 6219 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesine göre; davacı Vakıfbank A.Ş. tarafından açılacak davalara getirilen harç muafiyetinin bankalarca kredi alacaklarının tahsili amacı ile açılmış ve açılacak dava veya takipleriyle sınırlı olup, kredi alacakları dışında açılan davalarda bankanın harç muafiyeti bulunmamaktadır.

3. Bu açıklamaya göre; eldeki davanın anılan madde kapsamında değerlendirilmesi mümkün olmayıp, temyizen incelenen kararın, temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,