KÜNYE
7. Hukuk Dairesi 2023/3332 E., 2024/2492 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
- Ek karar tarihi
- 24.02.2023
- Sayısı
- 1996/2371 E., 1998/511 K.
- Dava tarihi
- 04.12.1996
- Karar
- Ek karar ile tavzih talebinin reddine
Karar Metni
587 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
Taraflar arasında görülen geçit hakkı tesisi davasında yapılan yargılama neticesinde davanın kabulüne dair verilen 10.03.1998 günlü karara karşı davacı tarafından tavzih talebinde bulunulması üzerine, tavzih talebinin reddine dair verilen 23.02.2023 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili tavzih dilekçesinde; Antalya İli, Döşemealtı İlçesi, ... Köyü, 30 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı tesisine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen 10.03.1998 tarih ve 1996/2371 Esas, 1998/511 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne ve geçit hakkı tesisine karar verildiği, kararın 20.05.1998 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, davacılardan ... mirasçısı ... vekili tarafından sunulan 22.02.2023 tarihli dilekçe ile; kesinleşmiş geçit hakkı kararının infazı için kadastro müdürlüğüne başvuru yapıldığını ancak ilama konu bölgede ada, parsel, sınır ve yüzölçümü yönünden değişiklikler olduğu gerekçesi ile talebin reddedildiğini, ayrıca hükümde eksiklikler bulunduğunu belirterek hükmün tavzihine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalılar tavzih talebine ilişkin davaya cevap vermemiştir
III. MAHKEME EK KARARI
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile talep edenin mahallinde keşif ve bilirkişi yapılarak 1998 tarihli hükmün değiştirilmesi mahiyetindeki talebinin tavzih kurumunun hukuki kapsamını aştığı anlaşıldığından talebin reddine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin tavzih talebinin reddi ek kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın infazının sağlanamadığını, tavzihi gerektiğini belirterek ek kararın kaldırılmasına ve hükmün tavzihini istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararın hatalı olup olmadığına ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
Bilindiği üzere; hükmün tashihi ve tavzihi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 304 üncü (1086 sayılı HUMK'nın 455.) ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, 6100 sayılı HMK'nın 304 üncü maddesinde "(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, Mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez.
Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir. (2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir." şeklinde belirtilmiştir.
Aynı Kanunu'nun 305 inci maddesinde de "(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. (2) Hüküm fıkras ında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez." şeklinde hükmün tavzihi müesseseleri düzenlenmiştir.
3.Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunmakla; davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden hükmün onanmasına karar verilmiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 23.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,
HUMK'un 440/III- 2. bendi gereğince ilama karşı kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolunun açık bulunduğuna,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2023/3332, K. 2024/2492, 9 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama