Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/3414 K.2024/3747

Taraflar arasındaki tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin muris ...'nun mirasçısı olduğunu, adı geçenin 08.05.2021 tarihinde vefat ettiğini, murisin kendisine ait olan 211 ada 25 parsel sayılı taşınmazı, 19.04.2021 tarihinde resmi olarak bağışlama yolu ile davalıya devrettiğini, murisin vefat etmeden önce ayırt etme gücünün bulunmadığını, hibenin yapıldığı tarihte taşınmazın değerinin 1.000.000,00 TL olduğunu, söz konusu işlemin müvekkilinin saklı payına tecavüz ettiğini, önceden müvekkili tarafından Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/564 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını,

davalının o davayı 50.000,00 TL üzerinden kabul ettiğini ve davanın kabul ile sonuçlandığını, ancak dava konusu değerinin o davada hükmedilen 50.000,00 TL’den daha fazla olduğunu ileri sürürek, 50.000,00 TL bedel düşüldükten sonra fazlaya ilişkin kısım yönünden müvekkilinin saklı payının tenkisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde; davacı tarafın ileri sürmüş olduğu iddiaların kabul edilemeyeceğini, davacının aynı konuya ilişkin bir dava açtığını ve bu davanın kabul ile sonuçlandığını, kendisinin o davada davacının talebi olan 50.000,00 TL meblağı öninceleme duruşmasında kabul ettiğini belirterek, kesin hüküm sebebiyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli ve 2022/314 Esas, 2022/656 Karar sayılı kararında "...davacı tarafından 2021/564 Esas ve 2021/842 Karar sayılı dava dosyasında aynı taşınmazın tenkis talebine yönelik 50.000,00 TL değerinde tam eda davası açıldığı, 07.12.2021 tarihli öninceleme duruşmasında davalı tarafından davanın 50.000,00 TL üzerinden kabul edildiğinin beyan edildiği, davacının dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğu, dava dilekçesinin belirsiz alacak davası ya da kısmi dava şeklinde açıldığına dair herhangi bir ibarenin bulunmadığı,

davanın kabul nedeni ile kabulü ile 50.000,00 TL alacağın davacının taşınmaz üzerindeki hisse karşılığı olarak dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair karar verildiği, kararın 02.02.2022 tarihinde kesinleştiği, iş bu dava ile tarafları ile konusu aynı olan ve aynı taşınmaza yönelik tenkis mümkün olmadığı takdirde bedel talebine ilişkin yeni bir davanın açıldığı, davanın tarafları, dava konusu ve hukuki sebebinin önceki dava ile aynı olması nedeniyle kesin hüküm oluşturduğu..." gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Kesin hükme esas teşkil eden dava dosyasındaki talebinin kısmi davaya ilişkin olduğunu,

2. Söz konusu davanın tam eda davası olarak nitelendirilmesinin hukuka aykırı olduğunu,

3. Talebin harca esas değerle sınırlandırılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 10.04.2023 tarihli ve 2023/388 Esas, 2023/740 Karar sayılı kararında belirtilen "...Afyonkarahisar 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/564 Esas ve 2021/842 Karar sayılı ilamında alacağın kısmen hüküm altına alındığı ve kararın bakiye tenkis alacağına ilişkin olarak davacı tarafından istinaf edilemeyerek kesinleştiği, eldeki davanın bakiye tenkis alacağına ilişkin olduğu, kesinleşen ilamın eldeki dava açısından kesin hüküm teşkil ettiği dikkate alındığında mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olduğu..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Kesin hükme esas teşkil eden dava dosyasındaki talebinin kısmi davaya ilişkin olduğunu,

2. Talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir nitelikte olduğunu,

3. Bu nedenle 50.000,00 TL meblağı aşan kısım üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ancak aksi yönde hüküm kurulduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 560 vd. maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dosyada bulunan ve resmi olarak yapıldığı anlaşılan 19.04.2021 tarihli bağışlama sözleşmesinin bağışlayan tarafı ..., bağışı kabul eden tarafı ise ... olup sözleşmenin konusu, 211 ada 23 ve 25 parsel sayılı taşınmazlara ilişkindir. Eldeki davaya konu olan taşınmaz, 25 parsel sayılı taşınmazdır. Başka bir yargılamaya ait olan 2021/564 Esas sayılı dava dosyasının konusunun da eldeki davaya konu 25 parsel sayılı taşınmaz olduğu görülmüştür.

Bu davanın tarafları da eldeki davanın tarafları ile aynı olup tenkis istemine ilişkindir. Söz konusu dosyada harcın 50.000,00 TL bedel üzerinden yatırıldığı görülmüştür. Davalı taraf o yargılamanın ön inceleme duruşmasında açılan davayı 50.000,00 TL bedel üzerinden kabul ettiğini ve tercih hakkını bedel ödeme yönünden kullandığını; davacı ise aynı duruşmada, fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması kaydıyla davanın kabulü yönünde hüküm kurulmasını talep etmiştir.

Yargılamanın 1. oturumunda hüküm aynen “davanın kabul nedeni ile kabulü ile 50.000,00 TL alacağın davacının taşınmaz üzerindeki hisse karşılığı olarak dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde tesis edilmiş ve 02.02.2022 tarihinde kesinleşmiştir. Sonuç itibariyle kesinleşen hükmün içeriğini oluşturan davanın konusu, tarafları ve sebepleri aynıdır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,