Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/4099 K.2024/4192

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; miras bırakan ... ile müvekkili arasındaki boşanma davası sırasında miras bırakanın vefat etmesi nedeniyle kusur tespiti yönünden yargılamaya devam edildiğini ve Ankara 2. Aile Mahkemesinin 2020/20 Esas, 2020/277 Karar sayılı kararı ile tarafların eşit kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kararın 13.01.2021 tarihinde kesinleştiğini, davalıların talebi üzerine Ankara 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/105 Esas sayılı dosyasında tanzim edilen mirasçılık belgesinde müvekkilinin boşanmada eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle müvekkilinin mirasçı olarak gösterilmediğini,

bu kararın TMK’nın 181 inci maddesine ve diğer hükümlerine aykırı olduğunu, TMK’nın 181 inci maddesi, madde gerekçesi ve içtihatlara göre ölen eşin de kusurlu olması durumunda sağ kalan eşin mirasçılık sıfatını kaybetmesi için boşanmayı gerektirecek ağırlıkta ve ölen eşten daha fazla kusurlu olması gerektiğini belirterek mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; TMK’nın 181 inci maddesine göre boşanmada kusurlu olan sağ eşin ölen eşe mirasçı olamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin kararı ile davacı ...'ın boşanmada kusurlu olduğu, TMK'nın 181 inci madde hükmü gereğince, kusuru ispat edilen eşin ölen eşe mirasçı olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; boşanma davasının evlilik birliğinin temelden sarsılması sebebine dayandığını, bu durumda daha fazla kusurlu olduğu tespit edilen eşin mirasçılığının sona ereceğini, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2002/13667 Esas, 2002/15100 Karar ve 2012/25527 Esas, 2013/10557 Karar sayılı kararlarında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına dayanan boşanma davalarında kusur tespitinin sağ kalan eşin tek başına boşanmaya neden olacak derecede ağır kusuru olup olmadığına göre yapılması gerektiğini, eşit kusur halinde müvekkilinin mirasçı olamayacağına dair kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürülen nedenlere dayalı olarak, eksik inceleme ile verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 181 ve 598 inci maddeleri

2. Görülen bir boşanma davasında eşlerden birinin ağır kusurlu diğerinin hafif kusurlu olduğuna yönelik yapılan değerlendirme, mirasçılık sıfatının kazanılması bakımından hafif kusurlu olan taraf lehine bir kazanım sağlamamaktadır. Başka bir deyişle; eşlerden biri ister daha az kusurlu, ister karşı taraf ile eşit kusurlu, isterse daha ağır kusurlu olsa da tüm bu kusur hâlleri, boşanmaya sebebiyet verecek derecede bir kusurun mevcut olduğu anlamına gelmektedir (Ömer Uğur Gençcan, Miras Hukuku, Ankara, 2021, 5.Baskı, s.375 ve aynı sayfada yer alan 999. dipnot).

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,