Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5716 K.2024/418

Taraflar arasındaki ecrimisil davası sonucunda Mahkemece reddine dair karar verilen hükmün Dairemizce bozulması üzerine yerel mahkemece verilen 19.07.2023 günlü direnme kararının Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesinin 5 inci fıkrası uyarınca Dairemize gönderilmiştir. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; tarafların paydaş olduğu dava konusu taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını, davalılara taşınmazdaki hisselerini kullanacaklarını söylediklerini ancak davalıların buna izin vermediğini, kira bedeli de ödemediklerini, murislerinin vefatından bu yana taşınmazı kullandıklarını belirterek ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili, dava konusu taşınmazın davacıların murisi tarafından müvekkiline satıldığını, ancak tapuda işlem yapılmadığını, dava konusu yeri 1987 yılından beri kullandığını ve davacıların bu zamana kadar ses çıkarmadığını, intifadan men koşulunun gerçekleşmediğini, davacıların gönderdiğini iddia ettikleri ihtarnamenin müvekkiline tebliğ edilmediğini, kaldı ki taşınmazın tamamının kullanılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ...; duruşmada alınan beyanında, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.04.2016 tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/140 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile toplamda 9.000,00 TL ecrimisil bedelinin tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 06.10.2020 tarihli ve 2018/5060 Esas, 2020/5833 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

3. Mahkemenin 16.02.2022 tarihli ve 2020/354 Esas, 2022/65 Karar sayılı kararıyla bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

4. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Dairemizin 28.11.2022 tarihli ve 2022/4045 Esas, 2022/7240 Karar sayılı kararı ile dava konusu 752 parsel sayılı taşınmazın tarla vasfında olup üzerinde yonca ekili doğal ürün veren yerlerden olduğu ve intifadan men koşulunun istisnaları arasında yer aldığı, bu durumda paydaşlar arasında intifadan men şartı aranmayacağı gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Verilen Direnme Kararı

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, her ne kadar bozma ilamında yoncanın doğal ürün verdiği belirtilmiş ise de yoncanın kendiliğinden oluşan bir ürün olmadığı, ekilmesi, sulanması, bakılması gerektiği, davacıların murisleri tarafından dava konusu taşınmaza yonca ekildiğine dair iddiasının da bulunmadığı, somut olayda intifan men koşulunun istisnalarının da bulunmadığı, davacıların intifan men koşulunun gerçekleştiğini yazılı ve tanık delili ile ispatlayamadığı gerekçesiyle mahkemenin önceki kararında direnilmesine ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalılara ihtarnamenin tebliğ edildiğini, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373 üncü maddesi.

3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre Mahkemece verilen direnme hükmünün yerinde olduğu anlaşıldığından davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

1086 sayılı Kanunu'nun 440 ıncı maddesinin 3 inci fıkrasının 1, 2, 3 ve 4 üncü bentleri gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,