Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/5762 K.2024/5024

Taraflar arasındaki mirasın hükmen reddi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ...'nün 10/09/2014 tarihinde vefat ettiğini, geriye mirasçıları olarak müvekkillerinin kaldığını, murisin ölüm tarihi itibariyle terekesinde herhangi bir mal varlığının bulunmadığını, terekesinin borca batık olduğunu ileri sürerek murisleri ...'nün mirasını hükmen reddettiklerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; muris ...'nün vefatı sırasında... plaka sayılı aracının bulunduğunu, ancak yapılan sorgulamalarda söz konusu aracın bulunamadığını, mirasçı davacılar tarafından mal kaçırma amacıyla satış veya intikal yapıldığını, murise ait sigorta poliçesinin banka kredileri için kesilen kısmından arta kalan bedelin veraset intikal vergisine dair beyannamesi kesilerek mirasçılar tarafından alındığının anlaşıldığını, bu nedenlerle bir mirasçının, kesin şekilde mirasa sahip çıkıp, tasarruflarda bulunduktan sonra hükmen ret talebinde bulunamayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı kararı ile ‘’davacıların, muris ... adına kayıtlı... plaka sayılı aracı murisin vefatından sonra intikal işlemlerini yaparak devralmalarının TMK’nın 610/2. maddesine göre terekeyi sahiplenme anlamına gelen bir davranış şekli olduğu’’ gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; murisin terekesinin borca batık olduğunun açıkca ortada olduğunu, araç satış işleminin olağan bir işlem olduğunu mirasın benimsenmesi anlamına gelmediğini, terekenin borcunu ödemek için kullanıldığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacılar tarafından murise ait 2012 model, Fiat Doblo marka aracın intikali sağlandıktan sonra satışının yapılmasının olağan yönetim işlerinden sayılmayıp terekenin kabulü anlamına gelen işlerden sayılması gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinin yerinde olduğu" gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 605 inci ve 610 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,