Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2023/837 K.2024/726

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılarak yeniden hüküm tesisine, el atmanın önlenmesi istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait 418 ada 691 No.lu parsel 2 No.lu bağımsız bölümü müvekkilinin eski eşi olan davalının boşanma kararının kesinleşme tarihinden sonra haksız olarak kullanmaya devam ettiğini belirterek, el atmanın önlenmesini ve boşanma kararının kesinleşmesinden itibaren ecrimisil ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile müvekkilin taşınmazı davacının muvafakati ile kullandığını, ayrıca evi 04.03.2021 tarihinde tahliye ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli ve 2021/69 Esas, 2021/605 Karar sayılı kararıyla; davalının dava konusu taşınmazı boşanma kararının kesinleşmesinden sonra da kullanmaya devam ettiği, dava tarihinden sonraki bir tarihte taşınmazı tahliye ettiği, bu şekilde davacının el atmanın önlenmesi istemi konusuz kalmış ise de davanın açılmasına davalı tarafın sebep olduğu, kayden davacıya ait bağımsız bölümde davalının işgalinin haklı ve geçerli bir nedene dayanmadığı,

boşanma kararının kesinleşmesinden sonra davalının iyi niyetinden söz edilemeyeceği gibi boşanma kararı kesinleştikten sonra tapu kaydında yer alan aile konutu şerhinin de bir hak vermeyeceği, boşanma kararının kesinleştiği 17.11.2017 tarihinden itibaren ecrimisile hükmetmek gerektiği belirtilerek, el atmanın önlenmesi davasının konusuz kaldığı anlaşılmakla bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil davasının kabulü ile 17.11.2017–18.02.2021 tarihleri arası dönem için 32.518,93 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvurusunda; boşanan eşlerde boşanma kararının kesinleşmesi ile ecrimisile hükmedilmeyeceğini, muvafakatin geri alındığının ispatı gerektiğini, müvekkilin taşınmazı müşterek çocuk ile birlikte kullandığını, davacının konutun terki yönünde sözlü veya yazılı bildiriminin olmadığını, dava dilekçesinin tebliği ile taşınmazın boşaltıldığını, müvekkilinin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, mahkeme kararının hatalı olduğunu ve kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, davalının eski eşi olduğu, dava konusu taşınmazı davalının tarafların müşterek oğlu ile kullandığı, dava açıldıktan sonra 04.03.2021 tarihinde taşınmazı boşalttığı, el atmanın önlenmesi davasının konusuz kaldığı, davacı lehine ecrimisile hükmedilmesi için davacı eşin, davalı eski eşe verdiği kabul edilen muvafakatini ecrimisil dava tarihinden önce geri aldığını, konuttan çıkarma iradesini ilettiğini ispat etmesi gerektiği, davacının bu yönde bir ispatının olmadığı,

bu haliyle davacının taşınmazın kullanımına olan muvafakatini eldeki davanın açıldığı tarih itibarıyla geri aldığının kabulünün gerektiği, davacının davalının açtığı katılma alacağı davasının kesinleşme tarihi olan 12.01.2021 hemen sonra bu davayı açmasının da bunun bir göstergesi olduğu, davalının davacının izni ile taşınmazı kullandığı, dava açılmadan önce bu iznin geri alındığının ispatlanamadığı,

dava açıldıktan hemen sonra davalının taşınmazı boşalttığı, dolayısıyla dava açılmasına sebebiyet vermediği ve HMK'nın 331/1 inci maddesi uyarınca da konusuz kalan meni müdahale davasında yargılama giderleri ile vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı belirtilerek, istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisine, davanın ecrimisil yönünden reddine, el atmanın önlenmesi talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, reddedilen ecrimisil miktarı üzerinden hesaplanan 9.200,00 TL nispi avukatlık ücretinin davacı taraftan tahsili ile davalı tarafa verilmesine,

ecrimisil yönünden kesin, meni müdahale yönünden temyiz yasa yolu açık olmak karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin rızası olmamasına karşın davalının dava konusu konutu haksız şekilde kullanmaya devam ettiğini, 18.02.2021 tarihinde el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davası açıldığını ve davalının ise taşınmazı 04.03.2021 tarihinde terk ettiğini, dava tarihi itibariyle davacının el atmanın önlenmesi talebinde haklı bulunduğu, davalının davanın açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre davanın açılmasına sebebiyet verdiğini, müvekkili lehine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,