Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2829 K.2025/1754

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ...

15.03.1995 tarih ve 137/4 sayılı Encümen kararı ile Afyon ili, Bolvadin ilçesi, Yenimahalle mevki, 355 ada 13 parsel sayılı taşınmazını ifraz ettiğini, ifraz neticesinde 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 No.lu parsellerin kendisine verildiğini, 11 No.lu parselin park alanı olarak kendisinden alındığını, 10 No.lu parselin ise Belediye Başkanlığının kendi mülkiyetine aldığını, Belediye Başkanlığının kendisinden ifraz bedeli olarak 1995 yılında 60.000.000,00 TL aldığını, Belediye Başkanlığının yol alanlarını kendisine terk ettirdiğini, mülkiyet hakkının kısıtlanmasının ancak Anayasa ve Kanunlarda belirtilen hususlarda olabileceğini,

Belediyenin bireysel kararı ile mülkiyet hakkına sınırlama getirilemeyeceğini, bu nedenle hukuka aykırı bir şekilde elinden alınan Afyon ili, Bolvadin ilçesi, 97 pafta, 355 ada 10 ve 11 No.lu parsellerin tapu kayıtlarının iptaline, davacı adına tescilini, ıslah ile mümkün olmaması hâlinde dava tarihindeki rayiç bedellerini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının davaya konu iş ve işlemlerin idari işlemler olduğunu, davacının idari işleme yönelik işlemin iptaline dair idari yargıda dava açması gerektiğini, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini, mahkemenin aksi kanaatte olması hâlinde yapılan işlemin idari bir işlem olduğunu, davaya konu işlemin 1995 yılında yapılan 3194 sayılı İmar Kanunu çerçevesinde mevzuata uygun olduğunu ve davacının talebi ile gerçekleşen bir belediye işlemi olduğunu, zamanaşımı süresinin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazlara ilişkin davacının talebi ve muvafakati ile Belediye Encümen kararı sonucu ifraz ve kayıt işlemlerinin yapıldığı belirtilerek davacının tapu iptal, tescil ve bedel talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; davacının dava konusu taşınmazlara ilişkin işlemlere herhangi bir muvafakati olmadığını, zira Bolvadin Tapu Müdürlüğünden defaatle akit işlem tablosu istendiğini, akit işlem tablosu olmadığı için dosyaya sunulamadığını, yazılan müzekkere cevaplarına ya başka parsel ya da davacının diğer taşınmazlarına ilişkin kayıtlar gönderildiğini, dava dosyasında dava konusu her iki parsele ilişkin akit işleme tablosu olmadığını, mutlak butlan ile batıl olduğunu, Bolvadin Belediye Başkanlığının Encümen kararı ile tapuda işlem yapılması mümkün olmadığını,

Encümen kararına istinaden Belediye ile davacı arasına Bolvadin Tapu Müdürlüğünde akit işlemi yapılması gerektiğini, Bolvadin Belediye Başkanlığının yapmış olduğu işleme dayanarak oluşturulan tek taraflı tapu işlemi Anayasaya aykırılık teşkil ettiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tazminat istemlerine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR