Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/2867 K.2025/4305

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.10.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir. Belli edilen günde temyiz eden davacı vekili Avukat ... ve karşı taraftan davalılar vekili Avukat ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra açık duruşmanın bittiği bildirildi. İşin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; bakım alacaklısı ...'nin 06.07.2010 tarihli ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle 36 41... , 36 12... , 36 19... , 36 22... , 36 12... , 36 40... , 36 12... , 36 37... , 36 15... , 36 18... , 99... , 36 14... , 36 19... , 36 09... , 36 18... , 36 22... parsel sayılı taşınmazlardaki miras hisselerini müvekkiline temlik etmeyi taahhüt ettiğini ve müvekkilinin bakım borcunu yerine getirdiğini belirterek, söz konusu ölünceye kadar bakma sözleşmesine konu taşınmazlarda bakım alacaklısı ...'ye isabet eden miras hisselerine tekabül eden davalı paylarının müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalılar ..., ... ve ...; davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir. 2.Davalı ...; ölünceye kadar bakma sözleşmesinin davacının baskısı ile düzenlendiğini, amacın kendisinden mal kaçırmak olduğunu, ölünceye kadar bakma sözleşmesine ekli sağlık raporunun yetersiz olduğunu, davacının bakım borcunu da yerine getirmediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... dışındaki davalıların davayı kabul ettiği, ölünceye kadar bakma sözleşmesine konu taşınmazların bakım alacaklısının tüm malvarlığı olması nedeniyle ölünceye kadar bakma sözleşmesinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden davanın kabul nedeniyle kabulüne karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

1.İlk Derece Mahkemesinin belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355/1 hükmü uyarınca yapılan incelemede miras bırakan ...'nin mirasbırakanlarının terekelerinin iştirak hali çözülmeden ifa istenemeyeceği, davalılar arasında elbirliği ortaklığı mevcut olduğundan kabulün sonuç doğurmayacağı ve infaza elverişsiz hüküm kurulmasının da isabetsiz olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm tesis edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 26.01.2024 tarihli ek kararı ile kararın kesin olması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacı vekili asıl karar ve ek karara yönelik temyiz dilekçesinde; dava dilekçesi ve istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak, kesin karar verilmesinin hatalı olduğunu, davayı kabul edenler yönünden yanılgılı değerlendirmeyle davanın reddine karar verildiğini, davanın kabulünün gerektiğini, davalı ... yönünden vekalet ücretinin ne şekilde belirlendiğinin anlaşılamadığını ifade ederek kararın bozulmasını istemiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe

1.Davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince, 26.01.2024 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine dair ek karar verilmiş ise de dava değerinin 590.660,83 TL olduğu tespit edilerek bu değer üzerinden harçlandırma yapılmıştır. Belirlenen bu değer, 2023 yılı kesinlik sınırının üstünde olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesinin 26.01.2024 tarihli ek kararının kaldırılması gerekmiştir.

2. Davacı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

b.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR