Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3325 K.2025/1486

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; mirasbırakan ...'in 10.07.2011 tarihinde öldüğünü, mirasbırakanın ölüm tarihi itibariyle 149.573,15 TL vergi borcunun bulunduğunu, mirasçılardan..., ... ve...'nin Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.08.2011 tarihli ve 2011/308 Esas, 2012/292 Karar sayılı dosyasında mirası reddettiklerini, mirasçı Birten'in ise Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/534 Esas, 2014/272 Karar sayılı dosyasında mirası reddetiğini, mirasbırakanın ölümünden önce işyerini davalı ...'e devrettiğini, davalı ...'in de işyerini davalı ...'e devrettiğini ve halen işyerinin faal olarak işletildiğini,

davalıların borçları ödemekten kaçınmak için mirası reddettiğini, terekenin aktifinin pasiften daha fazla olduğunu ileri sürerek Akçakoca Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.08.2011 tarihli ve 2011/308 Esas, 2012/292 Karar sayılı ve Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/534 Esas, 2014/272 Karar sayılı dosyalarındaki mirasın reddinin iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davada zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, mirasbırakanın alacaklısı olan davacının davada aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, mirasın terekenin borca batık olması nedeniyle reddedildiğini, davanın kötüniyetli olarak açıldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakan ...'in açıkça borç ödemekten aciz olduğu, davacı vekilince dava dilekçesinde mirasbırakanın ölümünden önce 18.06.2008 tarihinde işyerini davalı ...'e devredildiği, Birten'in de 31.12.2013 tarihinde diğer davalı ...'e devrettiğini iddia etse de, gelen müzekkere cevapları ve dinlenilen tanık beyanları bir arada değerlendirildiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddeleri gereğince ispat yükü üzerinde olan davacı vekili tarafından işyeri devri olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerineBölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesine davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin mirasbırakanın alacaklısı olduğunu, alacağını hâlen yasal yollardan tahsil edemediğini, mirasbırakanın ölümünden önce işyerini davalı ...'e devrettiğini, davalı ...'in de işyerini davalı ...'e devrettiğini ve halen işyerinin faal olarak işletildiğini, davalıların borçları ödemekten kaçınmak için mirası reddettiğini, terekenin aktifinin pasiften daha fazla olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının müvekkili lehine bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, mirasın reddinin iptali istemine ilişkindir. 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilince aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Somut olayda, davalı ... aleyhine açılan Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/534 Esas, 2014/272 Karar sayılı mirasın hükmen reddine ilişkin kararın iptali hakkında açılan davada, iptali istenen Mahkeme dosyasında davacının davalı olarak yer aldığı ve davacı aleyhine kesin hüküm oluşturduğu anlaşılmaktadır.

Dolayısıyla, anılan dosyada mirasın reddinin iptalini isteyen davacı ile davalı mirasçı Birten taraf olup çekişmeli yargı sonucu verilen karar ile bu kişi yönünden kesin hüküm şartları gerçekleşmiş olup İlk Derece Mahkemesince bu gerekçe ile davalı ... hakkında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın esası hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine kararı verilmesi, Bölge Adliye Mahkemesince ise davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/4 hükmü hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR