Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/3591 K.2024/4233

Taraflar arasındaki geçit hakkı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili, ..., ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25.03.2024 tarihli ve 2024/638 Esas, 2024/1740 Karar sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davalı ... mirasçıları vekili ile davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri veya Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz veya karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihi esas alınmalıdır.

Somut olayda; dava değeri 9.268,98 TL olup Dairemizin 25.03.2024 gün ve 2024/638 Esas, 2024/1740 Karar sayılı kararının düzeltilmesi istendiği için, kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.

Bilindiği üzere, 2024 yılı itibariyle 126.560 TL'den az olan davalara ait hükümlerin onanması veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekir.