Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/4840 K.2025/96

Taraflar arasındaki haciz şerhinin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.10.2024 tarihli ve 2023/4358 Esas, 2024/4194 Karar sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili maddi hatanın düzeltilmesi talepli dilekçesinde; duruşma talebi değerlendirilmeksizin temyiz incelemesi yapıldığını ve kesin hüküm değerlendirmesinin hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçede belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "Temyiz incelemesi ve duruşma" kenar başlıklı 369 uncu maddesinin 2 nci fıkrasında duruşmalı olarak temyiz incelemesi yapılacak davalar belirlenmiştir.

6100 sayılı Kanun'da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine göre Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususun hukuki değerlendirmeye ilişkin olması; dava konusu uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinde sayılan istisnalardan olmaması ve uyuşmazlığın niteliği gereği duruşma talebinin değerlendirilmesi aşamasında dava değerinin gözetilememesi dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekir.