Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2024/4891 K.2025/229

Kadastro Mahkemesince bozmaya uyularak verilen görevsizlik kararı sonucunda, görevli Mahkemece yapılan yargılamada verilen karar, davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Kocaeli Kadastro Mahkemesinin 2000/12 E., 2009/1 K. sayılı dosyasından verilen hükmün, taraflarca temyizi üzerine Yargıtay 20. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 21.01.2011 tarihli kararı ile 853 parsel sayılı taşınmaza yönelik talep yönünden hükmün bozulmasına ve bu taşınmaza yönelik talep yönünden görevsizlik kararı verilmesine karar verildiği, Kadastro Mahkemesince bozma doğrultusunda 2011/3 E., 2013/3 K. sayılı hüküm ile görevsizlik kararı verildiği, verilen kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, görevli Kocaeli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/362 Esas sayılı dosyası üzerinden yargılama yapıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu karara karşı taraf vekillerince kanun yoluna başvurulması üzerine, dava dosyası Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmiş, ilgili daire 24.10.2024 tarihli kararı ile davacıların iddiası Yargıtay tarafından incelenmiş olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesi gerektiğine karar vermiştir. Bu karar üzerine İlk Derece Mahkemesince temyiz incelemesi yapılması amacıyla dosya Dairemize gönderilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 373/4 üncü maddesi; "Yargıtay'ın bozma kararı üzerine İlk Derece Makemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karar karşı temyiz yoluna başvurabilir." hükümünü, geçici 3/2 maddesi; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinde önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilşkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan Yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır.

Diğer bir anlatımla, Yargıtay'ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, Yargıtay 20. (Kapatılan) Hukuk Dairesinin 21.01.2011 tarihli ve 2010/17040 Esas, 2011/491 Karar sayılı bozma ilamı göreve ilişkin olup bu aşamadan sonra görevli mahkeme tarafından esasa ilişkin yargılama yapılarak karar verilmiştir. Aleyhine kanun yoluna başvurulan karar, Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin (esasa ilişkin) kararı olup bu karar ile ilgili olarak Yargıtayın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 17.01.2019 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "istinaf" olup görevli mercinin karar tarihi itibariyle Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dilekçeler konusunda kanun yolu değerlendirmesi yapmak üzere dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.