Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1026 K.2025/1565

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2024 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun kamu düzenine ilişkin nedenle kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğunu belirten kısmının kaldırılmasına yönelik hükmün tavzihi istenmiş, Mahkeme aksi kanaatte ise dilekçenin temyiz dilekçesi olarak değerlendirilmesinin istenmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 03.12.2024 tarihli ek karar ile davalı vekilinin tavzih ve temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2024 tarihli kararı ve 03.12.2024 tarihli ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar ve ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanununun 362/1 (b) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin tavzih ve temyiz talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.10.2024 tarihli kararı ve 03.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanunun "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde " Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Kanunun 4. maddesinde münhasıran sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin olan davalar hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez.

Tavzih ve temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.