Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1182 K.2025/4810

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin eşinin vefat etmesi sebebiyle eşinden kalan banka mevduatının bir kısmını almak için davalı Bankaya gittiğini, davalı Bankanın bu işlemin gerçekleşmesi için tüm mirasçıların birlikte başvurmalarının zorunlu olduğunu belirttiğini ve mirasçıların da bir türlü anlaşamadıklarını belirterek mevduat üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yasal mirasçılara karşı açılması gerektiğini belirterek davanın pasif husumet yokluğundan reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 02.03.2026 tarihli ve 2015/2182 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulü ile “muris ...’un ....Bankası A.Ş. döviz ve TL cinsinden mevduat hesabında bulunan paranın ekli verasetteki hisseleri oranında paydaşlara ödenmesine" karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 02.03.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi 17.09.2019 tarihli ve 2016/7016 Esas, 2019/5389 Karar sayılı ilâmında; "...dosyada bulunan muris ...’a ait mirasçılık belgesinde davacı ile birlikte..., ..., ..., ... ve ...’un yer aldığı görülmekte ise de adı geçen mirasçılar davada davalı olarak yer almamışlardır. Mahkemece, davanın niteliği gereği adı geçen mirasçıların davada davalı olarak yer almaları gerekli iken taraf sıfatı bulunmayan ....Katılım Bankası A.Ş. ile devam edilerek adı geçen banka aleyhine hüküm kurulması doğru olmamıştır.O halde mahkemece; mirasçılardan..., ..., ..., ... ve ...’un davada yer almaları sağlanıp savunma ve delilleri toplanarak ondan sonra işin esasına yönelik hüküm kurulması gerekmektedir.

Kabule göre de; Mahkemece bankada bulunan para üzerindeki elbirliği mülkiyetinin hisse nispeti de gösterilmek suretiyle paylı mülkiyete çevrilmesi hükmü ile yetinilmesi gerekirken eda hükmü içerecek şekilde karar verilmesi de doğru değildir...." ifadelerine yer verilerek bozma kararı verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; açılan davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile ... adına ... Katılım Bankası A.Ş. şubesinde açılı bulunan ... no.lu 23.552,41 TL bakiyeli hesabı ile 32.870,55 EURO bakiyeli hesaplarının mirasçılık belgesinde belirtilen paylar oranında elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine, ...'un mirasının 20 pay kabul edilerek, 5 payının ...'a, 3 payının...'a, 3 payının ...'e, 3 payının ...'a, 3 payının ...'a, 3 payının ...'a aidiyetine, davalı....Katılım Bankası A.Ş. yönünden açılan davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; yargılama sürecinde yurt dışında bulunan davalı ...'a usule uygun tebligat yapılmadığını kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Gerekçe ve Değerlendirme

Uyuşmazlık, elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR