Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/1768 K.2025/5415

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Muğla ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 1 54... parsel sayılı taşınmaz üzerindeki bodrum kat 3 No.lu bağımsız bölümün maliki olduğunu, söz konusu bağımsız bölümün genel yola bağlantısının bulunmadığını, davalının ise aynı yerde bulunan 1 54... parsel sayılı arsanın maliki olduğunu, müvekkilinin bağımsız bölümüne ulaşmak için davalıya ait 1 54... parsel sayılı taşınmazı kullandığını ileri sürerek, uygun görülecek tazminat bedeli karşılığında davalının arsasından geçit hakkı verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili idareye ait 1 54... parsel numaralı taşınmazın rezerv yapı alanı olarak tahsis edildiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... İnşaat Mühendislik Mimarlık ...Sanayi ve ... Limited Şirketi vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu gayrimenkulün 13.12.2022 tarihinde müvekkili şirket tarafından ihale yoluyla satın alındığını, bu nedenle davanın müvekkiline yöneltildiğini, davacının müvekkiline ait gayrimenkule el atmak suretiyle haksız menfaat elde etmeye çalıştığını, davacıya ait 8 No.lu parselin yola 3 taraftan cepheli olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle; davacı taşınmazının bulunduğu parselin yola 3 cephesi varken yol tarafından gelen girişin kapatılarak ve ayrıca zemin kattan inen merdiven kapatılmak suretiyle davalıya ait parselden geçit hakkı istemesinin hakkın açıkça kötüye kullanılması olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Bakanlık vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf talebi ve resen ele alınan nedenlerle hükmün kaldırılmasına, yeni hüküm kurularak davanın hukuki yarar yokluğundan usülden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Bakanlık vekili temyiz dilekçesinde; dosyada iki tane davalı bulunmasına rağmen vekalet ücreti yönünden doğru hüküm kurulmadığını, lehlerine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyanla, hükmün vekâlet ücreti yönünden bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık; geçit irtifakı istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR