Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2039 K.2026/645

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/765 Esas sayılı dava dosyası ile dedesi muris ...'dan miras kalan ... ili, ... ilçesi, ... .......

Mahallesi, 76... parseldeki taşınmazdan payı oranında ecrimisil talebinde bulunduğunu, yargılama esnasında muris ... adına düzenlenen Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.11.1973 tarihli ve 1973/438- 405 Esas- Karar sayılı, kök muris ... ...... adına düzenlenen Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.01.2017 tarihli ve 2016/735-106 Esas-Karar sayılı veraset ilâmı ile Giresun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.05.2017 tarihli ve 2017/151-539 Esas-Karar sayılı veraset ilâmının hatalı olduğunun ortaya çıktığını ileri sürerek, dava konusu üç veraset ilâmının iptali ile kök muris ...

Salih Anaforoğlu adına yeni veraset ilâmı düzenlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekilleri cevap dilekçelerinde özetle; öncelikle davanın açılmasına sebebiyet vermedikleri için yargılama giderleri ve vekâlet ücretine yönelik masrafların davacı üzerinde bırakılmasını istediklerini, mirasçılık belgelerinde mirasçı olarak yer alan .... .... ile ... ... mirası reddetmeleri nedeniyle bu zümrelere pay düşmemesi gerektiğini, miras tablosunda birden fazla evlatlığın bulunması nedeniyle pay dağıtımında bu hususun dikkate alınması gerektiğini belirtemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 26.03.2024 tarihli ve 2023/238 Esas, 2024/201 Karar sayılı kararı ile; "..Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı doğrultusunda taraf teşkilinin sağlandığını, düzenlenen bilirkişi raporunun Türk Medeni Kanunu'un miras hukukuna ilişkin koyduğu kurallara uygun ve hüküm kurmaya elverişli olduğu..." gerekçesiyle "...davanın kabulüne, dava konusu mirasçılık belgelerinin iptali ile yeni mirasçılık belgesinin düzenlenmesine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda (III) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 20.01.2025 tarihli ve 202520 Esas, 2025/120 Karar sayılı kararı ile; "... kök murisin alt soyu olan ... ve ... ölüm tarihleri incelendiğinde ... ... ve ...'den olma ... 1935 yılında, yine ... ... ve ...'den olma ...

1943 yılında öldüğünün dava dosyasındaki nüfus kayıtlarından anlaşıldığı, ... ... ve ...'nin başkaca mirasçısının bulunmadığı, ... .. ve ...'den olma ... ve ... kök murise 1/2'şer oranda mirasçı olabileceklerinin kabulünün gerektiği...muris ... ...

1967 yılında ölümü ile eşi ... ... kaldığı ve başkaca alt soyunun bulunmadığı, bununla birlikte murisin ölüm tarihi itibariyle uygulama alanı olan kanunun 743 sayılı Medeni Kanun olduğu göz önüne alındığında ... ... yan soyları olan............. ve ... ........... da ilgili 743 sayılı Kanun hükümleri uyarınca alması gereken miras paylarının doğru hesaplandığı, bununla birlikte nüfus kayıtlarının incelenmesinden ... ... tarafından Giresun Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.10.1968 tarihli 1968/322 Esas ve 1968/377 sayılı Karar ilamı ile evlat edinilen ...'nun 14.01.1971 tarihinde nüfus kayıtlarına işlendiği,

nüfus kayıtlarının incelenmesinden ... .... evlatlığı olan ...

25.01.1977 yılında öldüğü, ... .... tarafından evlatlık ... ölümünden sonra Giresun Sulh Hukuk Mahkemesinin 1977/247 Esas ve 1977/212 Karar sayılı ilamı ile 04.05.1977 tarihinde yani .... ölümünden sonra ... ..... evlat edindiği, bu durumda bilirkişi raporu ve yapılan bu açıklamalar neticesinde miras hukukunundan kaynaklı hükümler göz önüne alındığında, miras bırakan ...'nin eşi ...'in ölümü ile miras payının bir kısmının 743 sayılı Medeni Kanun hükümleri uyarınca kendisine kalacağının açık olduğu...muris ... ...lih oğlu ... ... ölümü anında yasal mirasçısı olan kızı .... ...

Giresun Asliye Hukuk Mahkemesinin 1943/657 Esas ve 1943/329 Karar sayılı ilamı ile muris ..... mirasını reddetmiş olduğu, bu sırada ......... mirasçı olabilecek nitelikte olan alt soyundan yalnızca ... .... olduğu, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka ve yargılama usulüne aykırı bir durumun görülmediği..." gerekçesiyle istinaf başvurusunun "...esastan reddine...." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda (IV) numaralı bentte belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ............ vd. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde cevap ve istinaf dilekçesindeki nedenleri tekrarla;

1. Hüküm altına alınan pay oranlarının hatalı ve hukuka aykırı olduğunu,

2. Evlat edinilenler yönünden evlat edinme tarihlerinin usulüne uygun incelenmediğini,

3. Bilirkişi raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığını,

4. ... ..., eşi ... ve evlatlığı ... ölümünden sonra davacı ...'nu evlat edindiğini, bu sebeple .... .... ... ve ... .... hanesinden kaynaklı ... ya da ... .... miras payı alamayacağını, .... evlatlık ... ölümünden sonra ...'nin nüfusuna kaydedildiğini, bu sebeple de ... payının .... geçmeyeceğini,

5. ... ... .... .....ha'ya düşecek mirasın da tam aktırılmasının hatalı bulunduğunu, bu hususlardaki reddi mirasın detayına değinilmediğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR