Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/218 K.2025/1806

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davacıya miras yoluyla intikal eden taşınmazın davalılar tarafından kullanıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000,00 TL ecrimisil isteminde bulunmuş, bilahare talebini her bir davalıdan 1.987,28 TL olmak üzere toplam 27.822,00 TL'ye ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; “davanın kabulü ile her bir davalıdan 1.987.28 TL olmak üzere 27.822,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiliyle davacıya ödenmesine” karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; “davalılar arasında zorunlu (mecburi) dava arkadaşlığı bulunmadığı, aleyhlerine birlikte dava açılmış olmasının kesinlik sınırının belirlenmesine etkisi olmayacağı, kararı istinaf eden davalılar yönünden kesinlik sınırının her bir davalıdan talep ettiği miktara göre belirleneceği, her bir davalıdan ayrı ayrı olmak üzere 1.987,28 TL ecrimisil talep dildiği,

hüküm tarihi itibarıyla miktar veya değeri 17.830,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verilen kararların kesin olduğu, talebin her bir davalı için 1.987,28 TL'lik kısmına ilişkin olarak verilen kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 341/2 hükmü gereğince tüm davalılar ve davacı taraf yönünden kesin olduğu, miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin bir kısım davalılar vekilinin istinaf dilekçesinin 6100 sayılı Kanun'un 352/(1).b. hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerektiğine” değinilerek bir kısım davalılar vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde; kat malikleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğu, kararın hatalı olduğu belirtilerek kararın bozulması istenmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, usul ve kanuna uygun olup bir kısım davalılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR