Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/2450 K.2025/3310

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve ek kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... ada ... parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazın genel yola bağlantısının bulunmadığını iddia ederek ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlardan geçit irtifakı tesisine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kabulüne, ... ada ... parsel lehine fen bilirkişi tarafından hazırlanan 10.05.2024 havale tarihli raporda ... ada ... parsel üzerinde "A" harfi ile gösterilen 21.56 m2 lik kısım, ... ada ... parsel üzerinde "B" harfi ile gösterilen 19.02 m2'lik kısım ve ... ada ... parsel üzerinde "C" harfi ile gösterilen 33.83 m2'lik kısım üzerinde toplam 11.846,07 TL bedel karşılığında geçiş hakkı tesis edilmesine karar vermiştir.

IV. İSTİNAF

1.Hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. 2.Bölge Adliye Mahkemesi kararının bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 19.02.2025 günlü ek karar ile temyiz dilekçesinin temyiz kesinlik sınırından reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; 1.Davanın taşınmazın aynına ilişkin olduğunu, dava değerinin düşük takdir edildiğini, 2.Kurulan geçit irtifakında genel yola bağlantı kurulmadığını, 3.Davacının kullandığı patika yolun bulunduğunu, 4.Aleyhine geçit hakkı tesis edilen taşınmazların ikiye bölündüğünü, 5.Alternatif güzergahların yeterince araştırılmadan hüküm tesis edildiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, geçit irtifakı tesisi istemine ilişkindir.

1.4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 747/2 hükmü gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması hâlinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir.

2.Uygun güzergah belirlenirken aleyhine geçit kurulacak taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasına özen gösterilmelidir. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.

3.Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır.

4.Somut uyuşmazlıkta; yukarıda açıklanan bölünmezlik ilkesine aykırı olarak ... ada ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar bölünmek suretiyle ... da ... parsel lehine geçit irtifakı tesis edilmiştir . Başkaca hiç bir alternatif güzergah bulunmuyor ise bölünmek suretiyle aleyhine geçit irtifakı tesis edilen taşınmazlarda bölünmeden kaynaklı değer kaybının belirlenerek irtifak bedeline eklenmesi suretiyle aleyhine geçit hakkı tesis edilen taşınmaz maliklerinin zararının karşılanması gerekir.

5.Karara dayanak teşkil eden 10.05.2024 havale tarihli fen bilirkişi raporunda yer alan kroki incelendiğinde geçit irtifakının genel yola bağlanmadığı, kadastral yol niteliği bulunmayan, dava dışı parsellerden geçen zeminde fiili yol ile bağlantı kurulduğu görülmüştür.

6.Bu durumda İlk Derece Mahkemesince geniş ve güncel pafta ile ilgili tapu kayıtları temin edilmeli, bölünmezlik ve genel yola bağlantı ilkeleri dikkate alınarak yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak bir karar verilmelidir.

7.Kamu düzeninden yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesinin 27.01.2025 günlü bir kısım davalılar vekilinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile 19.02.2025 günlü bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair ek kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR