Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/3931 K.2025/3840

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Kütahya ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesinde bulunan 8 12... parsel sayılı taşınmazın 12/256 hisse sahibi ... oğlu ...'ye Kütahya Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.05.2009 tarihli ve 2009/914 Esas sayılı kararıyla ... nın Kayyım olarak atandığını ileri sürerek, taşınmazın maliklerinden olan 12/256 hisse sahibi ... oğlu ...'nin gaipliğine, mirasının Hazineye intikaline ve taşınmazda mevcut gaip kişinin payının ... adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 588. maddesindeki yasal şartlar oluştuğundan davanın kabulüne, 8 12... parsel sayılı taşınmazın maliklerinden olan ... oğlu ...'nin gaipliğine, bu taşınmazda ... oğlu ... adına kayıtlı payın iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.10.2023 tarihli ve 2022/15 48... /1350 Karar sayılı kararıyla 8 12... parsel numaralı taşınmazda hisse sahibi olan ... oğlu ...'yi temsil etmek üzere 3561 sayılı Mal Memurlarının Kayyım Tayin Edilmesine Dair Kanun uyarınca atanan ... Defterdarının kayyımlığının kaldırılmasına karar verildiğini, karar gereği davada taraf sıfatı kalmadığını, arz ve izah edilen sebeplerle mahkeme kararının aleyhlerine olan hususlar açısından bozulması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesine dayalı gaiplik ve mal varlığının Hazineye intikali istemine ilişkindir.

4721 sayılı Kanun'un 588. maddesi, Medeni Kanunumuzun ''D. Gaiplik'' başlığı altında;

''IV. Hazinenin istemi madde 588- Sağ olup olmadığı bilinmeyen bir kimsenin malvarlığı veya ona düşen miras payı on yıl resmen yönetilirse ya da malvarlığı böyle yönetilenin yüz yaşını dolduracağı süre geçerse, Hazinenin istemi üzerine o kimsenin gaipliğine karar verilir.

Gaiplik kararı verilebilmesi için gerekli ilân süresinde hiçbir hak sahibi ortaya çıkmazsa, aksine hüküm bulunmadıkça, gaibin mirası Devlete geçer.

Devlet, gaibe veya üstün hak sahiplerine karşı, aynen gaibin mirasını teslim alanlar gibi geri vermekle yükümlüdür.'' şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olaya gelince; Kütahya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.10.2023 tarihli kabul kararı sonrasında, dava dışı ...'in Kütahya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/15 48... /1350 Karar sayılı ve 24.10.2023 tarihli kayyımlığın kaldırılmasına ilişkin talebi sonucunda, davanın kabulü ile 8 12... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında 12/256 hisse oranında pay sahibi olan hissedar ''...(...nin oğlu)'''nin ... olduğunun tespitine, Kütahya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/2 26... /914 Karar sayılı dosyasında 8 12... parsel sayılı taşınmazda hisse sahibi olan ... oğlu ...'yi temsil etmek üzere 3561 sayılı Kanun uyarınca atanan ... Defterdarının kayyımlığının kaldırılmasına karar verilmiş, verilen bu karar tarafların kararı istinaf etmemesi üzerine 14.12.2023 tarihinde kesinleşmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kararından sonra ortaya çıkan bu durum nedeniyle, Mahkemece 4721 sayılı Kanun'un 588. maddesi gereğince gaipliğe ve mal varlığının Hazineye intikaline karar verilmesi artık mümkün olmayacağından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde verilen karar doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR