Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/5154 K.2025/5212

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin Aydın ili, ... ilçesi, ... parsel sayılı taşınmaz üzerinde mesken niteliğindeki 6 No.lu bağımsız bölümü 15.06.2011 tarihinde satın aldığını, bağımsız bölümün bina içerisindeki yerinin tespiti için ... Sulh Hukuk Mahkemesine başvurduğunu, yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde söz konusu yerin 1. katta merdiven boşluğunun karşısındaki daire olduğunun tespit edildiğini, belirlenen bu taşınmazın davalının zilyetliğinde olduğunu belirterek mülkiyeti müvekkiline ait birinci kat 6 No.lu bağımsız bölüm üzerindeki davalının müdahalesinin men’ine ve müvekkilinin taşınmazı satın aldığı 15.06.2011 tarihinden dava tarihine kadar ecrimisile karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi vermemiş, duruşmadaki beyanında; açılan davayı kabul etmediğini, tapu kaydında dairesinin 1. kat, 13 No.lu bağımsız bölüm olduğunu, girişin hemen bir üst katında bulunduğunu, binada bodrum kat, üstünde zemin kat ve bir üstünde de birinci kat olduğunu, bu birinci kattaki 13 No.lu dairenin ise kendisinin olduğunu, iki yıldır söz konusu dairede oturduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 30.05.2018 tarihli ve 2016/644 Esas, 2018/478 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmazın bulunduğu binaya ait mimar tarafından düzenlenen projede daha sonra kat irtifakı kurulurken değişiklik yapıldığı, ancak tapu kayıtlarındaki bağımsız bölüm numaralarının proje üzerinde yapılan değişikliğe uymadığı, değiştirilen projeye göre 13 No.lu bağımsız bölüm yerinde dava konusu olan 6 numaralı bağımsız bölüm bulunması gerekirken tapu kayıtlarında hâlen 6 No.lu bağımsız bölüm yerinde 13 numaralı bağımsız bölümün bulunduğu, sonradan yapılan proje değişikliğinin tapu kayıtlarına işlenmemesinin bu duruma sebebiyet verdiği,

davalının haksız işgalinin söz konusu olmadığı, uyuşmazlığın proje değişikliğinin tapu kayıtlarına yansımamasından kaynaklandığı gerekçesiyle müdahalenin men'i yönünden ret, ecrimisil talebi yönünden ise vazgeçme nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 30.05.2018 tarihli ve 2016/644 Esas, 2018/478 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 10.03.2021 tarihli ve 2019/514 Esas, 2021/2177 Karar sayılı ilâmında; tapu kaydında, dava konusu 2370 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan, davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği ve el atılmasının önlenmesini istediği davalının kullanımındaki bağımsız bölümün, bozma sonrası 15.06.2017 tarihinde davalı tarafından üçüncü kişiye satıldığı, Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 125/1 hükmü doğrultusunda işlem yapılması gerektiği, bu suretle taraf teşkilinin sağlanmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen karar ile; davacı vekiline 6100 sayılı Kanun'un 125. maddesine göre talep sonucunun açıklatıldığı ve davacı vekilinin 28.11.2021 tarihli dilekçesi ile yeni kayıt malikinin davaya dâhil edildiğini, dava konusu taşınmazın değeri tespit ettirilerek gerekli harcın tamamlandığı, bozma gereği yerine getirilerek bozma öncesi Mahkemece verilen kararın esası hakkında bozma konusu yapılmamış olması nedeniyle yeniden aynı kararın aynı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin tapu kaydına göre 6 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu ancak davalının 13 numaralı bağımsız bölümün maliki olmasına rağmen farklı numaralandırma nedeniyle fiilen 6 numaralı bağımsız bölümü kullandığı, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, davalı tarafın haksız müdahalesi ile müvekkilinin mülkiyetinde bulunan taşınmazı kullanmadığını, davalının haksız müdahalesinin sona erdirilmesi gerektiğini ileri sürerek Mahkeme kararının müvekkili lehine bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR