Yargıtay 7. Hukuk Dairesi E.2025/974 K.2025/1770

Mahkeme kararı davacı ... vekili, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların müşterek mülkiyet hükümlerine göre maliki oldukları 204 ve 205 parsel sayılı taşınmazlarda rızaen taksime razı olmadıkları için anlaşmazlıkları sürdüğünü ileri sürerek satış yoluyla ortaklığının giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalılar cevap dilekçesi sunmamıştır. 2.Davalı ... yargılama sırasındaki beyanında 204 parsel sayılı taşınmazdaki evin kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 20.10.2009 tarih 2004/657 Esas 2009/969 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.10.2021 tarih 2021/6528 Esas, 2021/2131 Karar sayılı ilâmı ile, "somut olaya gelince; davalı, yargılama sırasında dava konusu 204 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki yapıda hak sahibi olduğunu iddia etmiş, diğer paydaşlar buna itiraz etmemiştir. Mahkemece yukarıda açıklanan şekilde; satış bedelinden ne kadarının muhdesata isabet ettiğinin yüzdelik oran kurulmak suretiyle belirlenerek, muhdesata isabet eden kısmın muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedelin ise payları oranında paydaşlara dağıtılması ve dağıtım oranlarının hükümde açıkça gösterilmesi gerekirken, muhsedat bedelinin satış aşamasında değerlendirilmesine karar verilmesi doğru olmamıştır." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın kabulüne, ortaklığın umum arasında açık artırma ile satış yapılmak suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... vekili, davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; imar planı nedeniyle taşınmazların bölünebilir niteliğe sahip olduğunu, mahkemenin bunu hesaba katmadığını, bilirkişi raporunun eksik ve yüzeysel olduğunu, mahkemenin bu raporu dikkate alarak karar vermesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ... vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davalılardan ...ve ...'ın da vekili olmalarına rağmen karar başlığında gösterilmediklerini ve hükümde de vekâlet ücreti kısmında bu davalılar yönünden eksiklik bulunduğunu, taşınmazların aynen taksiminin mümkün olduğunu, rapora itirazların dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, taşınmazın imar sınırında olmasına rağmen zirai gelir metoduna göre hesaplama yapıldığını, hissedarların satışın umuma kapalı olması yönünde beyanları olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 hükmü atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428. maddesi ile 439/2 hükmünde yer alan sebeplerden birisinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı ... vekili, davalı ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR