Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/13648 K.2010/10446

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: 1- Oluşa, tüm dosya kapsamına göre sanığın, Mahmut isimli arkadaşı ile birlikte markete giderek alış veriş yapıp sahte para verdikleri ancak sahteliğinin anlaşılması üzerine paranın iade edildiği ve sanığın suça konu sahte paraları bilerek kabul edip, piyasaya sürmek için bulundurmak biçiminde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek eylemin 5237 sayılı TCK.nun 197/2. madde ve fıkrası kapsamında kaldığından bahisle yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Adli gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- Sanık müdafiinin lehe hükümlerinin uygulanması talebinin, 5237 sayılı TCK.nun 50, 52/4. madde ve fıkrasını da kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca 53/l-c madde ve bendinde sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,