KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2008/14980 E., 2010/11467 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelenmesinde;
Sanığın, kasıtlı suçtan silinme koşulları oluşmayan sabıkasının bulunması karşısında, tebliğnamede yer alan 2 no'lu bozma düşüncesine katılınmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla, adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası olmayan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, hak yoksunluklarının uygulanacağı sürelerin belirtilmemesi,
3- Sanık hakkında kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince:
Hükümden sonra 19.12.2006 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanık hakkında, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği gibi altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine de hükmedilebileceği öngörüldüğünden, sanığın hukuksal durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2008/14980, K. 2010/11467, 11 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama