Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2008/18487 K.2010/13778

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinden görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- CMK nun 232/2-c madde ve bendine aykırı olarak suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 7/2. madde ve fıkrasında "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde de "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükmü karşısında.

5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme olması yine 5237 sayılı Yasanın 50. maddesinin, 647 sayılı Yasanın 4. maddesine göre lehe seçenek yaptırımlar öngördüğü gözönüne alınıp, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesine uygun olarak karşılaştırma ve belirleme yapıldıktan sonra 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

3- Sanık müdafiinin 7.6.2006 günlü oturumda lehe hükümlerin uygulanması talebinin hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmesini de kapsadığı gözetilmeden bu hususta olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,