Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/3289 K.2011/3274

Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep üzerine yapılan yargılaması sonunda; talebin reddine dair (İSKENDERUN) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28/09/2005 gün ve 2005/396 esas, 2005/1187 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 27/02/2009 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.02.2006 günü 11/12 sayılı kararında açıklandığı üzere, sonrada yürürlüğe giren yasanın lehe olduğunun belirlenmesi halinde, ilk hükmün ortadan kalkıp infazının mümkün olmaması nedeniyle yeniden kurulan hükmün Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230 ve CMUK.nun 308. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia,

savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nun 232. maddesinde yazılı hususları kapsaması ve ayrıca önceki hükümdeki yargılama giderleriyle müsaderenin de infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uygulama hükmünde de aynen gösterilmesi gerekirken, bu kurallara uyulmaksızın ve önceki hükmün iptaline de karar verildiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Uygulamaya göre de;

a) 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin 1. fıkrasında sanığın, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hükmü getirilmiş olmakla; bu hususlar irdelenmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b)- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıvermeye, birinci fıkrada yazılı diğer haklardan ise cezanın infazına kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)- Hükmün kesinleşmesinden sonra yürürlüğe giren lehe yasanın değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderinin uyarlama yapılmasına neden olmayan hükümlüye yüklenemeyeceğinin gözetilmemesi,