Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/4585 K.2010/12023

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1.6.2005 tarihinden önce verilen hükmün temyizi üzerine Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmiş bulunan dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 8/2. madde ve fıkrası uyarınca lehe kanun hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinden bahisle iadesi üzerine, duruşma açılarak sanığın yokluğunda verilen 2.3.2007 gün ve 230-152 sayılı yeni kararın resen temyize tabi olmadığı,

yasa yollarına başvurma hakkı bulunan kişilerce temyiz edilmediği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 27.6.2006 gün ve 2006/3-177-173 sayılı kararında da belirtildiği gibi, yasa gereği ortadan kalkan önceki hükme ilişkin sanık temyizinin verilen yeni karar açısından geçerli olamayacağı;

ancak, yeni kararın hüküm fıkrasında yasa yolunun ve ne şekilde başvurulacağı hususunun gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına aykırılık yapıldığı anlaşılmakla, sanığa hakkındaki hükme ilişkin başvurabileceği yasa yolu, mercii ve süresi, temyiz etmediği takdirde hakkındaki hükmün kesinleşeceği tereddüte yer vermeyecek şekilde belirtilmek suretiyle kararın yöntemine uygun olarak yeniden tebliği sağlanıp,