Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2009/885 K.2011/1529

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas sabıkası göz önünde bulundurarak hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5252 sayılı yasanın 5/2 madde ve fıkrası uyarınca sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrasından tayin edilen temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen haklardan yoksun bırakılmanın (a) bendi ile sınırlı bırakılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın I3/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin edilen sonuç temel para cezasının 450 Türk Lirası adli para cezası olarak belirlenmesi ve hükümden TCK.nun 53. maddenin uygulamasına ilişkin fıkranın çıkarılarak, yerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklardan, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 1-c bendindeki haklardan ise, koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.