Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/13424 K.2012/26909

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Kadastro çalışmaları sırasında hazine adına ham toprak vasfıyla tescil edilen suça konu 170 ada, 192 parsel numaralı taşınmazın 5841 sayılı Kanunla değişik TCK.nun 154/1. madde ve fıkra hükmü de gözetilerek, TCK.nun 154/2. maddesinde sayılan öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerleden olup olmadığı mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarıyla kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2- Kabule göre; sanığın kesinleşmiş kadastro paftasına göre ham toprak vasfı ile maliye hazinesi adına tespit gören 170 ada, 192 nolu taşınmaz ile mera vasfı ile tapuya kayıtlı 170 ada, 194 nolu parselleri sürüp ekmek suretiyle tecavüz ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinden farklı olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için suçun değişik zamanlarda işlenmesi zorunlu olup, sanığın suça konu yerlere farklı tarihlerde tecavüz edip etmediği araştırılıp belirlenmeden yazılı şekilde suçun zincirleme biçimde işlendiğinden bahisle cezanın TCK.nun 43. maddesi ile arttırılması,