KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2010/14439 E., 2011/413 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ocak 2011
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanma konusunda vaki talep üzerine yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne ve müsadereye dair (İZMİR) 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 5.3.2010 gün ve 2010/9 esas, 2010/39 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 4.11.2010 günü daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre 6136 sayılı Yasanın 13/2. madde ve fıkrası uyarınca hükmonulan temel adli para cezasının 1 TL' nin altında kaldığı, 5335 sayılı Yasa'nın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasa'nın 2. maddesine eklenen "ilgili kanunları gereğince uygulanacak adli ve idari para cezalarının hesaplanmasında ve ödenmesinde bir yeni Türk Lirası'nın altında kalan tutarlar dikkate alınmaz" hükmü gözetilmeyerek sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,
2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulamasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezalarına ilişkin kısım ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, hükme "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/14439, K. 2011/413, 27 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama