Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/3889 K.2012/6271

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1 Genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçunun niteliği itibariyle, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçinin bu suça ilişkin katılma kararı hukuken geçersiz olup temyiz yetkisi vermeyeceğinden katılan vekilinin sanık hakkında, genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2 Sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçu nedeniyle verilen para cezası, miktar itibariyle kesin olmakla birlikte, katılan vekilinin temyizinin suçun vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil kabul edilerek yapılan incelemede:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

3 Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç vasfına ve eyleme göre uygulama imkanı olmayan TCK.nun 86/2. maddesi ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu

hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mala zarar verme suçundan kurulan hükümden “TCK.nun 86/2. maddesi” ibaresi çıkarılarak yerine “TCK.nun 151/1. maddesi” yazılması suretiyle hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

4 Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin 1. fıkrasında sanığın, kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlen mesindeki özelliklere göre kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hükmü getirilmiş olmakla; bu hususlar irdelenmeden, 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesi nin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) ben dinde, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla, adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası olmayan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, sabıkasına dayanılarak yasal ve yeterli olmayan ge rekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

c TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,