Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/5604 K.2010/13182

Haksız olarak tutuklu kaldığı günler için 466 sayılı Kanun gereğince tazminat isteğinde bulunan ... hakkında yapılan inceleme sonunda; 222.60 TL maddi, 300.00 TL manevi tazminat ile 1.100.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair (ERCİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 4.3.2008 gün ve 2006/230 esas, 2008/57 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.4.2010 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

466 sayılı Kanunun 1. maddesinin 7. bendinde yer alan "Mahkum olup da tutuklu kaldığı süre hükümlülük süresinden fazla olan.... kimselerin uğrayacakları her türlü zararlar, bu kanun hükümleri dairesinde Devletçe ödenir" hükmü uyarınca, mahkum olduğu süreden fazla tutuklu kalan davacının tazminat isteminde haklı bulunduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Cürüm işlemek için teşekkül oluşturma ile Pasaport Kanununa aykırılık suçlarından tutuklanan ve Pasaport Kanununa aykırılık suçundan mahkum olan davacının tutuklulukta geçirdiği 18 günün mahkumiyet hükmünün infazından mahsup edilmiş olduğu anlaşılmakla, beraat ettiği cürüm işlemek için teşekkül oluşturma suçunda haksız olarak tutuklu kaldığı 28 gün itibariyle belirlenecek tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden 46 gün üzerinden tazminata hükmedilmesi,

2- Hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu ile tutuklu kaldığı süre de gözetilmek suretiyle, zenginleşme sonucu doğurmayacak şekilde duyduğu elem ve acıyı karşılayıp, adalet ve nesafete uygun bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, bu niteliklere uygun olmayacak miktarda yetersiz manevi tazminata hükmedilmesi,

3- Tazminata konu haksız tutuklamanın başlangıcı olan 5.9.2001 tarihi yerine, 3.10.2001 olan tahliye tarihinden itibaren faize hükmedilmesi,