Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/9508 K.2012/10268

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Eylemin temadi etmesi nedeniyle suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13.7.2007 yerine 13.6.2007 yazılması.

2- TCK.nun 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı üzerinden artırma ve indirme hükümleri uygulanarak belirlenen sonuç gün ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması suretiyle adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması ve adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

3- Dosyada mevcut adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanığın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun zarar doğurmaya elverişli bir suç olduğu gözetilerek, olay nedeniyle kamunun bir zararının doğup doğmadığı saptandıktan ve şayet doğmuş ise bu zararın giderilmesi koşulu yerine getirildikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları;

erteleme yönünden ise yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği irdelendikten sonra yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunun değerlendirilmesi ve buna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme ile ilgili karar verilmesi gerekirken, “ileride suç işlemekten çekineceğine dair kanaat gelmediğinden” şeklindeki soyut ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

4- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,