Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2010/9838 K.2012/23562

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında Bayındırlık Bakanlığı'na ait taşınmaza çadır kurmak, hayvan gübresi dökmek, yalak ve sulak yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiasıyla dava açılmış ise de; sanığın eyleminin hükümden sonra yürürlüğe giren 5841 sayılı Yasa ile 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında yapılan değişiklikde gözetilerek, tecavüze konu taşınmazın varsa tapu kaydı, pafta örneği getirtilerek mahallinde keşif yapılıp taşınmazın vasfı da belirlendikten sonra öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasın yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,