Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/12758 K.2012/36788

Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanık hakkında mağdureler ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezalarının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesine göre hükümler, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin bu suçlara yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında mağdure ...'e karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesindeki suçlar yönünden yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin eylemin meşru müdafaa kapsamında kaldığına, suç vasfına, suçta silah kullanmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair itiraz- larının reddine, ancak:

1- 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinin uygulanmasında, suç tarihi itibari ile temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

2- Her iki hükümde de TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hükmedilen 900 TL'nin "450 TL'ye" indirilmesi ve hükümlerden 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,