Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/17250 K.2012/34130

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığa hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. olarak gösterilmemesinin mahallinde giderilmesi ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken dayanak ilam karar yerinde gösterilmemiş ise de; sanığın sabıkasına esas tek ilam bulunduğu ve bu ilamın tekerrüre esas olduğu gözetilerek bu hususun infaz sırasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,