Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/5352 K.2012/18642

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken, dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2. olarak gösterilmemesi ve 5252 sayılı Yasanın 5/1. maddesi uyarınca "adli para cezası" olarak belirlenmesi gereken sonuç para cezasının "APC" olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüş, sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zafiyete düşmeden verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,