Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2011/9966 K.2012/33089

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanığın aralarında husumet olan mağdurun evinin önünde ele geçirilemeyen tüfekle havaya doğru birden çok kez ateş etmekten ibaret eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden genel güven- liğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, atılı suçtan kurulan hükme dayanak yapılan kanun ve maddesinin TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası olarak mahallinde hükme eklenmesi, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- 6136 sayılı Yasaya muhalefet etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suçun sübutuna, yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

a- Sanığa verilen gün adli para cezası paraya çevrilirken dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

b- Sanık müdafiinin 09.04.2009 tarihli oturumda, lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik isteğinin 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrasındaki mehil verilme ve taksitlendirme hükmünün uygulanmasını da kapsadığı halde, bu konuda bir karar verilmemesi,