Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/12303 K.2012/39003

Gereği görüşülüp düşünüldü: Gerekçeli karar tebliğinin ceza infaz kurumunda bulunan sanık yerine ev adresine yapılması geçersiz olduğundan, sanığın temyiz talebi süresinde kabul edilerek 09.03.2012 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığa 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükmedilen 1 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 7300 TL yerine, 7200 TL'na hükme- dilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi,

2- Ele geçirilemeyen tabancaya ait olduğu anlaşılan emanette kayıtlı şarjörün müsaderesi yerine, sanığa iadesine karar verilmesi,