KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/16367 E., 2013/19881 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Temmuz 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi katlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
232 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yokluğunda verilen kararın konutunda tebliğ edildiği tarihte sanık ...'nın cezaevinde bulunduğu ve yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanık müdafıinin öğrenme üzerine temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın, bir nedene dayanmayan; sanık ... müdafiinin ise mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısımlar çıkartılarak yerlerine "sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/16367, K. 2013/19881, 4 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama