KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/22066 E., 2012/30646 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ekim 2012
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun lehe hükümlerinden yararlanması konusundaki vaki talep ile bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (KAYSERİ) 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2008 gün ve 2008/513 esas, 2008/650 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
1- Suç tarihi itibariyle sanık hakkında hükmolunan temel adli para cezasının 141.00 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,
2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan 450 TL adli para cezasının "141" TL'ye indirilmesi suretiyle ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine ''TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkında, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/22066, K. 2012/30646, 11 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama