KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2012/26396 E., 2013/11945 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, ancak:
1- Sanık hakkında temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan gün adli para cezasının farklı gerekçe göstermeksizin alt sınırın üstünde tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,
2- Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza paraya çevrilirken uygulanan yasa maddesinin TCK.nun 50/1-a yerine 1/a maddesi olarak belirtilmesi,
3- Köy merasına tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK.nun 154/1-2 maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasına esas alınan 180 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca tayin olunan 150 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki ''3000 TL''nin ''80 TL''ye indirilmesi, hükümdeki "TCK /1-a" yerine "TCK.nun 50/1-a" ibaresi yazılarak ve hükümden hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2012/26396, K. 2013/11945, 16 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama