Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/27595 K.2013/28555

- Katılan-sanık ...'in mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük ve müsadere,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Katılan-sanıklar hakkında silahla kasten yaralama suçundan tayin olunan adli para cezalarının nevi ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasının geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizleri olanaklı olmadığından, katılan-sanık ... ve katılan-sanık ... müdafiinin, bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Katılan-sanık ... hakkında, katılan sanık ...'e yönelik mala zarar verme ve katılan sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan-sanık ...'in, eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığına ve katılan-sanık ... müdafiinin ise, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Katılan-sanık ... hakkında mala zarar verme suçuna ilişkin olarak sanığın tekerrüre esas alınan geçmiş hükümlülüğüne konu adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58/2-b maddesi gereğince infazından itibaren 3 yıl geçmiş olmakla tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, katılan-sanık ... hakkında katılan-sanık ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümden 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması ve hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından,

vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

III- Katılan-sanık ...'in, katılan ...'ya yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan-sanık ...'in sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Çıkan tartışmada katılan-sanık ...'in bulunduğu araca ateş ettiği sırada olayla ilgisi olmayan katılan ...'ya ait park halinde bulunan aracın da zarar görmesine neden olan katılan-sanık ... hakkında tayin olunan cezadan TCK.nun 29. maddesi uyarınca indirim yapılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Katılan-sanık ...'in bulunduğu araca birden fazla ateş etmesi sonucunda olay yerinde park halinde bulunan diğer araçların da zarar görebileceğini öngörmesine rağmen fiili gerçekleştirerek olayla ilgisi olmayan katılan ...'ya ait park halinde bulunan aracın da zarar görmesine neden olan katılan-sanık ... hakkında tayin olunun cezadan TCK.nun 21/2. madde ve fıkrası uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın tekerrüre esas alınan geçmiş hükümlülüğüne konu adli para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58/2-b maddesi gereğince infazından itibaren 3 yıl geçmiş olmakla tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,